Walcowanie blach

Poszczególne przejścia przez walce stopniowo nadają blasze oczekiwany kształt. Przy prowadzeniu procesu znaczenie mają zarówno parametry ustawienia maszyny, jak i właściwości materiału, ponieważ wpływają one na zachowanie arkusza podczas odkształcania. Odpowiednie prowadzenie walcowania pozwala uzyskać geometrię zgodną z założeniami projektu.

Dla zamawiającego oznacza to konkretne korzyści:

• Płynny promień ułatwia późniejsze spawanie, montaż i dopasowanie do sąsiednich elementów.
• Powtarzalne przejścia między walcami skracają czas obróbki całej serii.
• Dobór parametrów do gatunku metalu zmniejsza ryzyko nadmiernego sprężynowania po formowaniu.
• Możliwe jest walcowanie stożków, walcowanie elips oraz walcowanie fal, gdy projekt wymaga bardziej złożonej geometrii.

Jeżeli masz rysunek, średnicę albo wymagany promień, prześlij zapytanie wraz z informacją o rodzaju materiału, jego grubości i szerokości. Na tej podstawie można dobrać parametry procesu i ocenić możliwość wykonania elementu.

Jakie materiały poddajemy walcowaniu?

Walcowaniu poddajemy stale konstrukcyjne, stal nierdzewną oraz aluminium. Poszczególne materiały różnią się właściwościami i sposobem zachowania podczas formowania, dlatego parametry procesu należy dobierać indywidualnie do konkretnego zlecenia.

W praktyce o możliwości wykonania elementu nie decyduje sama grubość, lecz również gatunek materiału, szerokość pasa i oczekiwana geometria. Walcowanie do 15 mm może obejmować różne projekty, jednak możliwość uzyskania określonego promienia należy każdorazowo oceniać z uwzględnieniem wszystkich tych parametrów. Maksymalna możliwa grubość walcowanej blachy zależy bowiem od rodzaju materiału, szerokości walcowania i wielkości promienia. Przy stali nierdzewnej ważna jest kontrola sprężynowania, a po spawaniu gotowych detali często potrzebne jest także wytrawianie i pasywacja stali, które usuwa tlenki ze spoin i przywraca powierzchni naturalną odporność korozyjną. W przypadku aluminium łatwiej uzyskać gładki łuk, a miedź dobrze sprawdza się tam, gdzie liczy się estetyka powierzchni.

Właściwości stali konstrukcyjnej, stali nierdzewnej i aluminium wpływają na sposób prowadzenia procesu oraz dobór ustawień walców. Dlatego przy przygotowaniu zlecenia istotne jest przekazanie nie tylko grubości arkusza, ale także jego gatunku, szerokości oraz docelowego kształtu.
Usunięcie z procesu niepotwierdzonych założeń dotyczących stałych zakresów temperatury pozwala lepiej oddać sposób doboru technologii: parametry walcowania są dostosowywane przede wszystkim do rodzaju i grubości materiału oraz oczekiwanego efektu geometrycznego.

Różnicę między walcowaniem na zimno a walcowaniem na gorąco widać na gotowej blasze. Materiał walcowany na zimno ma zwykle gładszą, bardziej równą powierzchnię oraz dokładniejsze tolerancje wymiarowe. Blacha walcowana na gorąco częściej ma ciemniejszy kolor i ślady zgorzeliny, czyli ciemnej warstwy tlenków powstającej w wyższej temperaturze. W walcowaniu na gorąco zakres pracy zwykle mieści się między 1000 a 1300 °C. Gdy proces przebiega powyżej temperatury rekrystalizacji stali, czyli temperatury, przy której struktura materiału odbudowuje się podczas odkształcania, materiał łatwiej przyjmuje kształt i mniej się umacnia, co pomaga przy większych przekrojach i bardziej złożonych kształtach.

Walcowanie blach a gięcie blach – różnice

Obie technologie służą do trwałego formowania metalu, ale pozwalają uzyskać inny efekt geometryczny. Walcowanie blach umożliwia wykonanie ciągłej krzywizny na całej długości elementu, natomiast gięcie blach prasą krawędziową tworzy kąt lub serię odcinków prostych. Jeśli element ma mieć formę cylindra albo płaszcza zbiornika, walcarka pozwala uzyskać geometrię odpowiadającą takiemu kształtowi. Gdy potrzebny jest pojedynczy rant, ceownik lub część z wyraźnymi krawędziami, właściwym rozwiązaniem będzie gięcie.

Różnica wynika również ze sposobu kształtowania materiału. Podczas walcowania arkusz przechodzi pomiędzy walcami i stopniowo uzyskuje zakładaną krzywiznę, natomiast podczas gięcia odkształcenie powstaje w określonej linii. Z tego względu walcowanie sprawdza się przy elementach wymagających płynnego przebiegu promienia, a gięcie przy detalach z wyraźnie określonymi kątami.

W praktyce oznacza to:

• Walcowanie wybiera się wtedy, gdy kluczowe są średnica, łuk, elipsa lub fala.
• Gięcie sprawdza się wtedy, gdy detal ma mieć krawędź, stopkę albo kilka precyzyjnych kątów.
• Obie metody można łączyć, gdy projekt wymaga najpierw promienia, a potem doształtowania rantów.

Dobieramy technologię do rysunku, przeznaczenia elementu i materiału, tak aby po formowaniu nie wymagał on zbędnych korekt podczas montażu. Jeśli chcesz porównać walcowanie blach z gięciem lub zlecić wykonanie detali, skontaktuj się z zespołem oferującym obróbkę metalu i prześlij dokumentację.

Najważniejsze informacje o walcowaniu blach

Walcowanie blach pozwala nadawać arkuszom płynną krzywiznę i wykonywać elementy o zróżnicowanej geometrii, w tym łuki oraz detale z przejściem pomiędzy kilkoma promieniami. Na przebieg procesu wpływają m.in. gatunek materiału, jego grubość i szerokość oraz wymagana geometria. Walcowaniu poddawane są stale konstrukcyjne, stal nierdzewna i aluminium, natomiast możliwość wykonania konkretnego elementu należy oceniać na podstawie parametrów projektu. W przeciwieństwie do gięcia, które służy przede wszystkim do wykonywania określonych kątów, walcowanie pozwala uzyskać ciągłą krzywiznę na większej powierzchni arkusza.